इटहरी । धनकुटा नगरपालिका–५ स्थित तल्लो र माथिल्लो कोप्चेछेउमा साप्ताहिक रूपमा बिहीबारे हटिया लाग्ने गर्छ । हटिया भर्न धनकुटा नगरपालिकालगायत अन्य छिमेकी पालिकाबाट समेत स्थानीय आउने गरेका छन् ।  हटियामा आउने अधिकांश महिला नै हुने गरेका छन् । धनकुटा नगरपालिका–५ स्थित खनियाँबासकी थाममती राई हरेक बिहीबारे हटिया भर्न आउनुहुन्छ । ११ वर्षको उमेरदेखि हटिया आउन थालेका राई उमेरले ८२ वर्ष पुग्नुभयो । उहाँ आफ्नो करेसाबारीमा सिजन अनुसार उत्पादन हुने दाल, साग, अम्बा, बोडी, सजिवन, सालका पात, दाउरा, फलफूल र अन्नपात बेच्नका लागि हप्तैपिच्छे बिहीबारे हाट पुग्नुहुन्छ । त्यसो त घरबाट ल्याएर बेचेको पैसाले घरखर्च र औषधोपचारसमेत गर्दै आएको बताउनुभयो । उहाँ भन्नुहुन्छ पछिल्लो समय उहाँ बुढ्यौली र शारीरिक समस्याका कारण बाध्यता पर्दा मात्रै हाट आउने गरेको बताउनुहुन्छ । धनकुटा नगरपालिका–५ का वडाध्यक्ष धनकुमार आठपहरियाका अनुसार एक्लो छोरा बितेपछि जीविकोपार्जनकै लागि पनि हाटबजार धाउनुपर्ने बाध्यता रहेको बताउनुभयो ।  

धनकुटाको सहिदभूमि गाउँपालिकाका अधिकांश महिला बिहीबारे हटिया आउने गरेका छन् । सहिदभूमि छिन्ताङकी रामकुमारी राई पनि धनकुटाको बिहीबारे हटिया भर्न आउनुहुन्छ । राई धनकुटा सदरमुकामस्थित लाग्ने बिहीबारे हाट आउन थालेको करिब ४० वर्षभन्दा बढी भएको बताउनुहुन्छ । राईले भन्नुभयो,  उहाँ छिन्ताङको पञ्चकन्यामा लाग्ने बुधबारे हाट पनि नियमित जाने गरेको बताउनुहुन्छ  ।  धनकुटाको सहिदभूमिस्थित आँखीसल्लाकी धनकुमारी राई पनि १७ वर्षदेखि डोको, डालो, मुढा, खुँगी, कुचोलगायत बाँसबाट बनेका घरेलु सामग्री बिव्रmी गर्न धनकुटाको बिहीबारे हाट आउने गरेको बताउनुभयो । अहिले भने उहाँले धनकुटा बसपार्कमा धुन बाँस हस्तकला उद्योगसमेत सञ्चालन गर्दै आउनुभएको छ । धनकुटा नगरपालिका–८ की स्थानीय जुकमाया आठपहरिया करेसाबारीमा उत्पादन गरेको दाल, सिमी, गेडागुडी र फलफूल लिएर हाट आउने गरेको बताउनुभयो । उहाँले आफ्नै घरमा सञ्चालन गरेको आठपहरिया पोसाक उत्पादन गर्ने खाँडी उद्योगका कपडा र ग्राहकले माग गरेका सामग्री पनि हाटमै ल्याएर बिव्रmी गर्दै आउनुभएको छ ।  धनकुटा सदरमुकाममा लाग्ने बिहीबारे हाट १०४ वर्ष पुरानो रहेको बताइन्छ । १९७० सालमा खलङ्गाका रूपमा रहेको धनकुटामा रहेका सिपाहीका लागि रसान पानी जुटाउने उद्देश्यले सुरु भएको पाइन्छ । यहाँ बाँसको तामा, चोयाको डोको, चुरापोते, टोपी, तरकारी, दाल, फलफूलदेखि स्थानीय धानको चामलसम्म बिव्रmी गर्ने ८० प्रतिशतभन्दा बढी महिला नै हुन्छन् । 

गाउँघरमा उत्पादन भएका ताजा, रैथाने वस्तु छनोट गरेर किन्ने अवसर पनि हाटबजारले दिएको छ । पहिले छिन्ताङबाट धनकुटाको बिहीबारे हाट आउन अघिल्लो दिन नै ढाकर बोके हिँड्नु पथ्र्यो । अहिले यातायातका साधन चल्न थालेपछि केही सहज भएको रामकुमारी राईको भनाइ छ ।   उहाँ भन्नुहुन्छहाटबजारले घरभित्रको अर्थतन्त्र मात्रै चलायमान नभई सामाजिक अन्तरघुलनसमेत विस्तार गरेको छ । धनकुटामा कोशी प्रदेशका अधिकांश जिल्लाबाट शैक्षिक अध्ययनका लागि आउने गरेका छन् । साथै सरकारी कार्यालय र बजारमा बस्ने त्यही बिहीबारे हटियाबाट आफ्नो आवश्यकता पूरा गर्छन् । धनकुटाको माथिल्लो चिसो भूभागदेखि अत्यधिक गर्मी रहेको मूलघाटसम्म स्थानीय उत्पादन हुने तरकारी तथा अन्नबाली बेचबिखन गर्न बिहीबारे हटियामा ल्याउने गरेका छन् ।